Terug naar overzicht

2013-11: Delictanalyse in de forensische zorg

Doelgroep

Delictanalyse is in principe voor elke groep patiënten in de forensische zorg in te zetten. Het product is ontworpen binnen de klinische setting en is vanwege de benodigde tijd en inzet primair voor deze groep patiënten inzetbaar.

Delictanalyse in kaart gebracht

Een delictanalyse is de feitelijke beschrijving van de gebeurtenissen die hebben geleid tot het gepleegde delict. Hierbij worden de gedachten, gevoelens en het gedrag van de patiënt systematisch nagevraagd en uiteengezet. Bij de patiënt spelen zaken zoals zijn/haar persoonlijkheid, een psychiatrische stoornis, (het gebrek aan) vaardigheden en eventueel middelengebruik een rol. Hiernaast kan de situatie waarin de patiënt zich bevond, voorafgaand aan en ten tijde van het plegen van het delict, van invloed zijn geweest op het komen tot het uiteindelijke delictgedrag. In dit onderzoek is gekeken hoe de delictanalyse van patiënten bij verschillende forensische instellingen wordt vormgegeven, om zicht te krijgen op verschillende werkwijzen en hetgeen er eigenlijk wordt verstaan onder 'delictanalyse' bij patiënten onder professionals. Er is een inventarisatie tot stand gekomen van de manier waarop deze instellingen inhoud geven aan delictanalyse, zodat uiteindelijk kon worden toegewerkt naar een ideaaltypisch model. Op basis van deze practice-based werkwijzen en beschikbare wetenschappelijke kennis over de doeltreffendheid van de delictanalyse is een standaard model geformuleerd voor de inzet en invulling van delictanalyse als methode binnen de forensische zorg.

Toepassing en effecten

De opgestelde handreikingen voor de inzet en toepassing van delictanalyse bleken, na ervaringen door middel van een pilotstudy in het veld, concreet, begrijpelijk en specifiek. De handreiking is toe te passen in verschillende contexten binnen de forensische klinische zorg doordat ze zo algemeen opgeschreven is. Ook bleek dat deze werkwijze bijdroeg aan de motivatie en treatment readiness van de patiënten en dat aanbevelingen voor specifieke groepen patiënten prettig zijn. Het implementeren van deze handreiking binnen de gehele forensische psychiatrie zal echter meer tijd en inzet kosten en is daarom door de Programmacommissie KFZ als nieuwe call uitgezet (zie Call 2016-53). Aanpassingen in de zorgpaden zodat de handreiking geïmplementeerd kan worden, zijn hierin bijvoorbeeld belangrijk. Ook moeten de professionals die met de handreiking gaan werken getraind worden en bereid zijn deze verandering aan te gaan. Tot slot moet ook gekeken worden naar de verschillende contexten waarin de professionals werken en wat dit doet voor de toepassing van de delictanalyse.

Uitvoerende partij

Pompestichting in samenwerking met De Rooyse Wissel

Eindproduct